در این دوره (مبتدی) ۸ ساعت در ۴ جلسه، کنترل آب پوست، TEWL و آبرسانی مؤثر بدون حس چسبندگی را گامبهگام میآموزید و خروجی را به فرمولی قابل اجرا تبدیل میکنید.
چرا این موضوع در فرمولاسیون اهمیت دارد؟
آبرسانی فقط افزودن گلیسیرین نیست: هر هومکتانت آب را با سازوکار متفاوتی نگه میدارد و در رطوبت پایین میتواند همان آب را از پوست بگیرد. تفکیک NMF طبیعی از هومکتانتهای افزودنی، مرز میان یک فرمول مؤثر و یک فرمول چسبناک است.
این دوره برای چه کسی است؟
برای کسانی که میخواهند آبرسانی را با عدد کنترل کنند: اندازهگیری TEWL، انتخاب هومکتانت و پرهیز از حس چسبندگی روی پوست.
سرفصلهای دوره
NMF، TEWL و تفاوت هومکتانت با اُکلوزیو
پیش از هر محاسبهای، سه مفهوم را از هم جدا میکنیم: هومکتانت آب را به خود میگیرد، مرطوبکننده آب را در لایهٔ شاخی نگه میدارد و اُکلوزیو با یک فیلم مانع تبخیر میشود. نقش NMF، ترکیب اسیدهای آمینه و اورهٔ طبیعی پوست، و رابطهٔ TEWL با سلامت سد اپیدرمی را با یک مدل سادهٔ سهلایه بررسی میکنیم تا هر ادعای آبرسانی به یک عدد قابل اندازهگیری گره بخورد.
گلیسیرین، هیالورونات سدیم و بتائین
Glycerin را با درصد و آستانهٔ حس چسبندگی میسنجیم، Sodium Hyaluronate را در وزنهای مولکولی متفاوت مقایسه میکنیم و Betaine را به عنوان هومکتانت سازگار با الکترولیت معرفی میکنیم. برای هر ماده، حلالیت، دمای افزودن، محدودهٔ pH پایدار و اثر آن بر ویسکوزیته و رشد میکروبی بررسی میشود؛ چون همین جزئیات تعیین میکند فرمول روی پوست حس سبک یا سنگین داشته باشد.
سرم و ژل آبرسان: نسبتها و نقطهٔ افزودن
فرمول سرم و ژل آبرسان را با نسبتهای دقیق میسازیم: درصد آب، هومکتانت، اصلاحکنندهٔ حس، ژلساز و نگهدارنده. محاسبهٔ فعالیت آبی و برآورد بار میکروبی را انجام میدهیم و نقطهٔ افزودن هیالورونات را طوری تعیین میکنیم که تودهشدن پودر رخ ندهد. در پایان، روش ساخت گامبهگام با دما و ترتیب افزودن مواد نوشته میشود.
سه ژل، سنجش TEWL و حس چسبندگی
آزمایش عملی، ساخت سه ژل با نسبتهای متفاوت گلیسیرین و مقایسهٔ آنها است. کشش سطحی، ویسکوزیته و حس پذیری هر نمونه را ثبت میکنیم، سپس اثر افزودن بتائین بر کاهش چسبندگی را میبینیم. اندازهگیری رطوبت سطحی و TEWL پیش و پس از استفاده، با همان دستگاه و همان اتاق، انجام میشود تا مقایسه معتبر باشد.
در پایان دوره چه کاری انجام میدهید
پس از دوره میتوانید برای هر نوع پوست، ترکیب هومکتانتی مناسب انتخاب کنید و ادعای آبرسانی را به یک اندازهگیری ساده گره بزنید.
- تفکیک هومکتانت، مرطوبکننده و اُکلوزیو و نقش هر کدام در فرمول
- مقایسهٔ گلیسیرین، هیالورونات سدیم و بتائین در دوز و حس پذیری
- خواندن عدد TEWL و تفسیر تغییر آن پس از استفاده
- کاهش چسبندگی با ترکیب هومکتانت و اصلاحکنندهٔ حس
- ساخت سرم و کرم آبرسان با درصدهای قابل بازتولید
کار عملی و مواد اولیه
سه ژل آبرسان با نسبتهای متفاوت گلیسیرین میسازید و حس پذیری و کشش سطحی هر نمونه را ثبت میکنید؛ سپس اثر افزودن بتائین بر کاهش چسبندگی را مقایسه میکنید.
مواد شاخص این دوره (با نام INCI):
- Glycerin — ماده اولیه کلیدی
- Sodium Hyaluronate — ماده اولیه کلیدی
- Betaine — ماده اولیه کلیدی
تجهیزات آزمایشگاهی
ترازوی ۰٫۰۱ گرم، pH متر کالیبره، کورنئومتر و دستگاه سنجش TEWL، همراه بشر و همزن مغناطیسی.
عیبیابی و خطاهای رایج
خطای رایج، حل کردن هیالورونات سدیم بهصورت پودر خشک در آب است که تودهٔ ژلاتینی میسازد؛ پودر باید نخست در گلیسیرین پخش شود و سپس آب به آن اضافه گردد. خطای دوم، بالا بردن درصد گلیسیرین برای رسیدن به عدد رطوبت بهتر است که حس چسبندگی و جذب آب از هوا را به همراه دارد. خطای سوم، اندازهگیری رطوبت بلافاصله پس از مصرف و در اتاقی با رطوبت متغیر است؛ خواندن معتبر حداقل نیم ساعت بعد و در شرایط کنترلشده انجام میشود.
پرسشهای متداول این دوره
گلیسیرین همیشه حس چسبندگی میدهد؟
نه؛ آستانهٔ حس چسبندگی به درصد، رطوبت محیط و ترکیب با اصلاحکنندهٔ حس بستگی دارد و در تمرینها همین آستانه را پیدا میکنید.
این دوره برای چه سطحی مناسب است؟
سطح مبتدی است؛ از تعریف NMF شروع میشود و به فرمول سرم و کرم میرسد.
آموزش فرمولاسیون آرایشی



